bezwiednie


bezwiednie
bezwiednie {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł., {{/stl_8}}{{stl_7}}od przym. bezwiedny: Bezwiednie się uśmiechnąć. {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bezwiednie — przysłów. od bezwiedny Zrobić komuś bezwiednie przykrość …   Słownik języka polskiego

  • zacisnąć — Zacisnąć, ścisnąć pięści «z trudem powstrzymać się od wybuchu gniewu (zwykle wykonując bezwiednie taki gest)»: Pomruk oburzenia i wściekłości poszedł po ludziach stojących. Baby gestykulowały, chłopi zaciskali pięści. Z. Kossak, Pożoga. (...)… …   Słownik frazeologiczny

  • zaciskać — Zacisnąć, ścisnąć pięści «z trudem powstrzymać się od wybuchu gniewu (zwykle wykonując bezwiednie taki gest)»: Pomruk oburzenia i wściekłości poszedł po ludziach stojących. Baby gestykulowały, chłopi zaciskali pięści. Z. Kossak, Pożoga. (...)… …   Słownik frazeologiczny

  • automatycznie — 1. «za pomocą automatu, samoczynnie, mechanicznie» Urządzenie sterowane automatycznie. 2. «bezwiednie, mimo woli, odruchowo, samorzutnie, machinalnie, bezmyślnie» Automatycznie kiwnąć głową. Potakiwać automatycznie …   Słownik języka polskiego

  • gubić — ndk VIa, gubićbię, gubićbisz, gub, gubićbił, gubićbiony 1. «dopuszczać, żeby coś zginęło, tracić coś przez nieuwagę; upuszczać coś bezwiednie» Gubić pieniądze, rękawiczki. ∆ Gubić krok, takt, rytm «maszerując, idąc, tańcząc mylić krok; grać,… …   Słownik języka polskiego

  • machinalnie — «automatycznie, bezwiednie, odruchowo» Zrobić, powtarzać coś machinalnie …   Słownik języka polskiego

  • mechanicznie — 1. «za pomocą maszyny, mechanizmu; maszynowo» Urządzenie wprawiane w ruch mechanicznie. 2. «jak maszyna, mechanizm; automatycznie, machinalnie, bezwiednie, bezmyślnie, ślepo» Wykonywać pracę mechanicznie. Mechanicznie powtarzać wyuczone zdania …   Słownik języka polskiego

  • mimo — 1. «przyimek łączący się z rzeczownikiem w dopełniaczu (dawniej też w bierniku), tworzący wyrażenia oznaczające rozbieżność między tym, co się dzieje, a tym, czego się należało spodziewać; nie zważając na coś, wbrew czemuś, pomimo» Mimo urody nie …   Słownik języka polskiego

  • mimowolnie — «bez uprzedniego zamiaru i chęci; bezwiednie, nieumyślnie, mimo woli lub wbrew woli» Spojrzeć, obejrzeć się mimowolnie. Zepsuć coś mimowolnie …   Słownik języka polskiego

  • moczyć — ndk VIb, moczyćczę, moczyćczysz, mocz, moczyćczył, moczyćczony 1. «czynić mokrym, polewać, nasycać płynem; zwilżać» Moczyć bułkę w mleku. Moczyć włosy przed uczesaniem. Moczyć rzeczy do prasowania. Deszcz moczy ziemię. 2. «trzymać coś w płynie w… …   Słownik języka polskiego